Etiketler

, , , , , , ,

Fazlasıyla Empatik bir insan olarak, empatime nasıl hakim olacağıma ve çevremle nasıl daha iyi enerjetik sınırlar çizeceğime yönelik çok fazla enerji harcadım.

Birçok insanda; özellikle durusezer, hassas, sezgisel ve ışık işçisi tayfada, empati ve enerjetik sınırlar konusunda hep benzer sorunlara rastladım. O yüzden, empati ile olan deneyimlerimden oluşan bir makale serisi yazmanın iyi bir fikir olacağını düşündüm: kendi durumumu nasıl farkettiğim ve empatimi nasıl kapatmayı öğrendiğim gibi konular. Ki birçoklarının henüz Empat olduklarını farketmemeleri büyük bir problem. Sadece insanların çevresinde olmalarının onlara kötü geldiğini biliyorlar o kadar.

Bu serinin ilk makalesinde aşırı çalışan empatlığın işaretlerinden, kendi deneyimlerim vasıtasıyla bahsedeceğim.

Öncelikle empati nedir bunu tanımlayalım, ondan sonra empati hayatınızı mahvediyor mu etmiyor mu nasıl anlayacaksınız anlatacağım.

Empati nedir?                                                                                                   

Empati, geçici olarak kendi deneyiminden çıkıp, başka bir insanın deneyimine geçmektir, onun gibi algılamaktır. Bu duygusal, zihinsel, fiziksel veya fikirsel olabilir.

Empati birçok insanın çeşitli derecelerde sahip olduğu bir armağan. Ama eğer bu armağana sahipsen, nasıl açıp kapatacağını BİLMELİSİN. İdeal olarak, kullanmak istediğin zaman açacak ve gerektiğinde kapatabileceksin. Bazı Empatlar bunu nasıl yapacaklarını doğal olarak biliyorlar. Diğer Empatlar ise bilmiyorlar.

Empati kapalıyken enerjetik sınır

Empati açıkken enerjetik sınır

Geçirgen bir varlık haline dönüşüyorsun. İki dakika öncesinde bir çanaksan, şimdi empatisi tetiklenmiş bir kevgir insansın. Enerjin başkalarına gittiğinde enerji bedeninde açılımlar oluyor (bu sayede kendini başkasının yerine koyabiliyorsun.) Ayrıca bir başka olan şey de, enerjinin sana gelmesi – bu sayede etrafında ne olup bitiyorsa emiyorsun; insanlardan, mekanlardan, olaylardan…

Kendini geliştirmiş bir Empat olmak (istediğin zaman empatini açıp kapatabilmek) müthiş bir şeydir ve de gerçekten bir armağandır, çünkü empati başkalarının perspektifinden açıkça görebilmemizi sağlar, bu da iyi ilişkiler kurmamıza yardım eder. Empati içimizde şefkat uyandırır. Başkalarıyla bağlantı kurmamızı ve onları umursamamızı sağlar. Eğer onların yaşadığı şeyleri hissedebilir ve bağlantı kurabilirsek, o zaman yardım etme isteğimizde daha motive olmuş oluruz. O yüzden, empatlar verici, yardımsever olmaya meğillidirler. Empati bir açıdan havalı bir şeydir de, çünkü bir nevi ayrılık algısını aşmamızı ve BİRliği deneyimlememizi sağlar. Bu ruhsal bir armağandır, ruhsal okumalar yaparken ben çokça kullanırım, elbette eğer sen de empatik isen sen de kullanabilirsin.

Ama daha empatisini nasıl kapatacağını bilmeyen biriysen, empatin bir şey tarafından tetiklenecek ve sen bunu kapatmayı unutacaksın, hatta açık olduğundan haberdar bile olmayabilirsin. Belki de sürekli empatin açık dolaşıyorsun. İşte bu gibi bir anda, empatin yaşam kalitene müdahale ediyor demektir.

Nasıl kapatılacağını bilmediğinde empatinin yarattığı dezavantajlar:

Bu aslında sadece bir görüntü/izdir – acı vermekten, elden ayaktan düşürmeye kadar vardırabilir-. Başkasının fiziksel veya duygusal acısını aldığında ve onunla geçici olarak kötürüm kaldığında, acıyı gözlemlersin ve ardında ne olup bittiğini çözmeye çalışırsın.

Aşağıdakilerle kendinde bir yakınlık görüyorsan, empatini kontrol altına almak için yapacakların var demektir. Yakınlık görmüyorsan, zaten bu makalenin devamını okumana muhtemelen ihtiyacın yoktur.

Şunlar sana tanıdık geliyor mu?

İlişkilerde aşırı empati:

Birinin bir sorunu olduğunda, hiç onun çektiği sorunlara kendini kaptırdığın ve gerçekten yardım etmeyi arzuladığın oldu mu?

Elbette bu güzel ve iyi bir şey, ama ya onların üzerine fazla düşer ve onların “şeylerini”, problemlerini kendine toplarsan? Ya sınırların bulanıklaşır ve sana ait olmayan sorumlulukları yüklenirsen? Almaları gereken sorumlulukları ve değişim yaratma şanslarını, onların yerine doğrudan veya dolaylı yoldan sen yaparsan?

Aşırı empati, genellikle beraberinde bağımlılık ve zayıf sınırlar getirir, şifacılar çok fazla empatik olduklarından bu konuda zorluk yaşarlar.

Sosyal hayatta aşırı empati:

Empatin sosyal hayatta tetiklendiği zaman, etrafındaki insanlara fazla odaklanırsın. Belki sinsice onları sezgilerinle okuyor ya da direkt olarak dikkatini veriyor ve dinliyor olabilirsin – bu onların enerjilerine dalış yapmak gibidir. Herkes rengarenkken sen gri tonlarındaysan, bu kendinde merkezlenmediğin içindir. Kendini başkalarının enerjilerinde kaybettiğin içindir. Empatin sosyal bir duruma odaklanmışsa, bu senin durumu en az zevkle deneyimlediğin anlamına gelir çünkü enerjin senden fazlasıyla çekilir ve bazen seni bunalmış gergin bir hale getirir.

Bu bana eskiden çok olurdu. İnsanlarla ilk tanıştığım zamanlar, gergin davrandığım söylenirdi bana. Bu, bütün enerjimi etrafıma yaydığım içindi. Ben onlarla sadece bir kişi olarak değil, enerjisel bir varlık olarak tanışıyorum. Peki bu münasip bir davranış mıı? Okuma yaptığın zaman, evet. Sosyal hayatta ise, hayır. Neyse ki, sonra sonra bunu kontrol altına almayı başardım ve sosyal etkileşimlerimde normal bir insan oldum. :D

Aşırı duygusal empati:

Başkasının duygusal acısı yüzünden kendini yerlere serdiğin oldu mu? Bu bana birçok kez oldu. Londra’da yaşadığım zamanlar, bir tanıdığımın kardeşi intihar etmişti. Bu tanıdığım evime geldi ve gittikten sonra onun acısını nasıl üzerimden silkeleyeceğimi bilemez bir haldeydim. Ki onunla fazla bir yakınlığım yoktu ve teorik olarak onun acısının beni bu kadar etkilememesi gerekiyordu.

Birkaç sene önce, sevdiği yeni ölmüş bir akrabamı yatıştırırken, başkasının acısını toplama üzerine en büyük deneyimimi yaşamıştım.

Ben sevdiğini yitirmiş biri değildim. Ama sevdiğini yitirmiş olan akrabamı teselli etmeye başladığımda, kendimi kederin tam ortasında buldum. Önce ne olduğunu bilemedim. Sadece onun adına üzüldüğümü varsaydım. Ama neredeyse bir ay boyunca işten güçten el ayak çektim. Bütün gün ağladım. Hayatımda hiç hissetmediğim kadar acı duydum. Acayip olan, onların acısı geçmeye başladığında benimkinin de geçmeye başlamış olmasıydı.

Birkaç ay sonrasında, aura görebilen bir sezici, omuzlarımda bana ait olmayan felaket düzeyde bir empatik duygusal çerçöp taşıdığımı ve bundan arınmam gerektiğini söyledi.

Bu çeşit bir duygusal empati tamamen uygunsuz ve gereksizdi. Böyle acıdan kıvranmamın (ya da tam tersinin) kimseye faydası olmadı. Ama ben neler olduğunun ve neden olduğunun farkında bile değildim. Empatimin kontrolden çıktığını bilmiyordum.

Bazı şeylerde aşırı empati:

Bu, binalara girdiğinde, bazı yerlerden yürüyüp geçtiğinde, o bölgenin enerjetik frekansını toplamışsan olur.

Bir ara İspanya’da tercümanlık yaptım. Karakola gitmem ve bazı cinayet zanlıları için çeviri yapmam gerekiyordu. Karakolun enerjisi, çaresizlik, üzüntü, duygusuzluk, acımasızlık ve başka türlü kötülükler kokuyordu.

Sonrasındaki birkaç gün, adeta enerjetik olarak dayak yemiş gibiydim. Tekrar, eğer empatimi nasıl kapatacağımı bilsem bu beni etkilemeyecekti.

Fiziksel empati:

Başka insanların ağrılarını ve acılarını hissediyor musun? Fiziksel empatlar, felaket baş ağrılarına yakalanabilirler ve kendilerini hastalık hastası gibi hissedebilirler. Genellikle olan şey, sünger gibi başkalarının acılarını toplamalarıdır.

Bunlar sadece empatinin en alelade biçimleri. Daha bir sürü çeşit var, buna entelektüel empati, hayvanlarla ve bitkilerle empati dahil.

Eğer üstte konuştuklarımızdan biri olduğunu az veya çok düşünüyorsan, bir sonraki “Empatini nasıl kapatırsın” konulu makalemi okumak isteyebilirsin. Empatini kapatmanı sağlayacak üç şey paylaşacağım.

Eğer empatiyle alakalı paylaşmak istediğin deneyimlerin varsa lütfen yorum bırak.

İkinci yazıyı okumak için tıkla: Aşırı Çalışan Empatiyi Nasıl Kapatırsın? 2/2

Yazar: Anna Sayce Çevirmen: Serkan Sai Önder
Kaynak: psychicbutsane.com/empathy
 
Empat olduğun gerçeğine yeni uyanmış acemi bir empatsan, kendini arındırmakta, korumakta ve anlamakta hâlâ zorluk yaşıyorsan, içinde bulunduğun dönemi rahat atlatmak istiyorsan, yeni iç görüler ve kişisel destek/danışmanlık alman gerekiyorsa Empat Koçluğu için benimle irtibata geçebilirsin. 
 
Telif Hakkı © 2014 Empat Hayat. Tüm Hakları Saklıdır. Bu materyalin tümü olmak şartıyla, değiştirilmeden, bedava olarak, telif hakkı uyarısı ve internet bağlantısı (https://empathayat.wordpress.com) ile beraber kopyalanmasına ve dağıtılmasına izin verilmiştir.
 
Reklamlar