Merhaba

Merhaba, sevgili dostum;

Ben de senin gibi bir Empatım. Küçüklüğümden beri yaşadıklarım bir şeylerin farklı olduğunu hep söylüyordu. Hep hassas olandım, farklı olandım. İnsanları hep çok severdim ama ona rağmen sadece birkaç yıl önceye kadar depresif, mutsuz bir hayatım vardı.

Sebebi neydi anlamaya çalışıyordum. Bu, elinde pusulan olmadan bütün dünyayı dolaşmak gibi bir histi.

Tek istediğim sevgiydi oysa.
Etrafımın bana verdiği, ama gerçek anlamda aldığımı hissedemediğim türden bir sevgi.

Beni anlamayan insanların sevgisi ile, anlayan insanların sevgisinin aynı olmadığını hissediyordum.

Uzun zaman sevgisizlikten yakındım, anlaşılamamanın yarattığı soyutlanmış bir hayata kapıldım.

İnancımı, bilgimi sorguladım daima.
Mistisizm, ezoterizm, sufizm, kişisel gelişim, okudum da okudum. Bilimi de çok severdim, içli dışlı olurdum ancak bir şey vardı ki beni hep ruhani tarafa yöneltmişti.
İçsel benliğime faydası olacağı umuduna sahiptim, bana kattıkları şeyler olduğunu hissediyordum, katıyordu da elbet, ama bu daha da farklılaşmaya sebep oluyordu. Okuduğum, deneyimlediğim şeyler farklıydı artık ama bu farklılık beni yine topluma yakınlaştırmamıştı. Yine ister istemez onlardan farklı oluyordum.
Yaradılışımdaki farklılıklar, inançlarım ve düşüncelerimdeki farklılıklar beni daha çok yalnızlaştırmıştı.

Sonra fark ettim ki, aslında çok ama çok önemli bir şeyi atlamıştım.
Ben kimdim?
Nereye aittim?
Artık çok açık bir şekilde görünüyordu ki, bunun ne bir ideoloji ne de inanç olduğu bir yerde bulmalıydım kendimi.
Hiçbir insanın oluşturmadığı, ama hep var olmuş  ve kelimelerle ifade etmesek bile var olacak ortak bir yaradılış kolektifi… Küresel, hatta belki de evrensel bir aile…

İşte böyle sorular içine çekildiğim bir döneme ulaştığımda, cevap karşımda kendiliğinden beliriverdi. Yabancı bir kaynakta “tesadüfen” ulaştığım “Bir Empatın Hasletleri” adındaki makale Empatlığı anlatıyordu, beni anlatıyordu.

İşte bu benim “Empat Uyanışı” diye tanımladığım andı.
İşte bu, ailemi bulduğum andı.
Ailemin bulduğumu bilmek bile içimdeki boşluğu kapatmaya yetmişti. Çünkü artık  dünyada bir yerim olduğunu biliyordum. Bu da sevgiyi dışarıda değil, içeride aramam, kendimi sevmem gerektiğine uyanmamı sağlamıştı.

Bundan sonraki sürecimde, kendime daha dikkat etmeye başladım. Bendeki farklılıklar neydi ve bunları nasıl avantaj haline çevirebilir, sevebilirdim, aramaya başladım.

Burada bu arayışı birlikte sürdürüyoruz artık. :)

Bana iyi gelmiş, beni mutlu bir insana dönüştürmüş yöntemleri sizlerle dilimin döndüğü kadarıyla paylaşmaya çalışacağım. Çünkü böyle şeyler genelde paket gibi önüne düşmüyor hayatta. Parça parça olan şeyler, aklımızda, davranışlarımızda yer ediniyor ve bizim mutlu bir hayata yönelmemize yardımcı oluyor.

O yüzden, lütfen hemen olacak beklentisine girme. Ama emin ol, bir kez kendi yoluna adım attığında, içindeki rehberliğe uyumlandığında bütün cevaplar karşına bir bir çıkacak.

Ve dostum o kadar çok Empat var ki dışarıda! Zamanımız Empat zamanı! Aslında her gün birlikteyiz. Her gün başka bir Empatla karşılaşıyoruz; bu yolda karşılaşmak da olabilir, yeni bir insanla tanışmak da… Özellikle Empat olduğunu kabul ettiğin zaman, bu yola adım attığın zaman, karşına çıkan Empatlar seni hayrete düşürecek ve yalnız olmadığını o zaman harbiden anlayacaksın.

Ve eninde sonunda bütün Empatlar kendilerinin farkına varacaklar. Aslında bir sorunları olmadığını, aksine bunun Tanrı’nın bir lutfu olduğunu “hatırlayacaklar”.

Empatların varlığı nihayetinde Dünyayı kurtaracak ve iyileştirecek. Çünkü Empatlar güzel bir düşüncenin bile Dünyayı iyileştirebileceğinin farkındalar! Nasıl mı farkındalar? Hissederek!

Bizim sloganımız bu:
Empatım ve hissediyorum.
 
Dilerim bu blog tüm Empat alemine ve oradan da tüm Dünyaya yankılanıp şifa olur.
 
Reklamlar

16 thoughts on “Merhaba”

  1. sizi izlemek istiyorum…farklı olmak ve bunun bir ödül olduğunu bilmek muhteşem bir şey…vahdet-i vücut … yüce rabbin birer hücresiyiz… ..empatlardaki özellikte bu hücrenin yansıması …öğreneceğim çooook şey var .evren mucizelerle dopdolu …

  2. Her zerremizi hismek ve ne olduğumuzu bilmek
    için sistemimizi açmamız gerekiyor.senden sana dönüş yolculuğu.

  3. Furkan said:

    Bende bir empatim,6 sene içinde farkında olmadan gelistigimi farkettim önce lanetlendigimi zannetmistim,sonra Allaha sığınmakta buldum çözümü,karsima 1 empat çıktı ama kötü biri olduğunu sezdigimden bağlantıyı kestim,uzun sure empatlık hakkında bilgi aradim,yalniz olmadığımı farkettim,bu siteyi goruncede kesin bilgilerin burada olduğunu farkettim,paylasimlarinizi takip edicegim.Empatim ve hissediyorum.saygılarımla.

  4. suleumay said:

    Bu blog için çok ama çok teşekkür ederim. Kendimi yığında yalnız hissetmekten kurtarıyor. Bu blogla karşılaşmadan önce bunun benim lanetim olduğunu düşünüyor, bundan nefret ediyor ve kurtulmak istiyordum. Ama şimdi daha iyiserim bu konuda.. Tekrar teşekkürler

  5. leyla said:

    Merhaba, çareyi bir dağ başinda tv, gazete, radyo olmaksizin tek başima yasamakta bulmus bir empat olarak, dayanabildigim kadar dayanip internet baglantimi da kapatana kadar sizi takip edecegim. Sevgiler…

  6. bilge said:

    görüşmemiz gerekkkkkkk…

  7. sizi tebrik ediyorum sayfanız ve paylaşımlarınız için ,bende sayenizde empat olduğumu anlayanlardanım size çok teşekkür ediyorum :)
    insanlardan uzak kalmayı tercih ettim bir dönemde size ulaştım şimdi paylaşımlarınızdan anladığım kadarıyla uygulamalar yaparak kişilerle birlikte olmanın tadını çıkarmaya çalışıyorum ,hizmetinizin bereketlenmesi dileğiyle hoşçakalın selamlar .AYSEL

  8. Cigdem said:

    Merhaba.ben de son 2 senedir cok zor seyler yasadim ve son 1 yil icinde gitgide hislerim artti ve insanlardan soyutladim kendimi.guzelliklere inanip da paylasamamak kadar aci veren birsey daha yok.empat bir sevgilim oldu.ikimizde bilmioduk ne yapabilecegimizi sonuc felaketti.hep birbirimizin isine mudahele ettik.sonuc zor durumdayim.bir ara dogayla ic iceydim.umreye gittim geldim iyice acildim.ya bi insanla iki kelam edemeden empatim devreye giriyo.sonra susuyorummm…kendimi yalniz hissediyorum..surekli ne yapacagimi ve ne diyecegimi bilemedigim bi durumda kalakaliyorum.bu da bana kendimi yalniz hissettiriyor..bunu kaldirabilecek gücüm vardir umarim.ya kendi ailemdeki insanlarin icinden benimle ilgili gecen seyleri dahi hissedip bi de onlara dusman olmamaya calisiyorum.:((((( benligim buyuyo kibre dusuyorum.ne zor birsey ya:(

  9. Çiğdem Ağkuş said:

    Ben de çok kısa bir süre önce ”empat uyanışı” :) yaşadım…ve ne sevindim bu sayfayı bulduğuma..doktor olduğum da düşünülürse şimdiye kadar epey zordu benim için…yolculuğuma bakınca yaklaşık 4 yıl önce Transformal Nefes yapmaya başladım ve bana muhteşem katkısı oldu, hem kendimi merkezlemede, hem kendi duygularımı ve dışardan aldığım duyguları dönüştürme/boşaltma konusunda…ve de en önemlisi kaynağıma dönme, hatırlama konusunda…

  10. pdame said:

    nasıl tesekkür edeceğimi bilemiyorum.Allah razı olsun gerçekten.gerçekten çok zordu şimdi ise çok keyifli nihayet.kefaret gibi.bu blok sayesinde yüksekten düştüğümüzde artık yalnız kalmayacağımızı umut ediyorum.sevgiler..

  11. Selvi Sultan ÖZTÜRK said:

    Bu duurmun bir adı olduğuna beni uyandıran bir arkadaşıma buradan teşekkür ederim. Artık soru işaretleri beni rahatsız etmek yerine önündeki set kaldırılmış bir su akıntısı gibi yolunu buldu. Sizler ile de iletişimde kalıp neler olduğunu gözlemlemek güzel ve heycan verici olacak . Ana sayfadaki fotoğraf çocukluğumda kendimi hep gördüğüm rüyamı hatırlattı

  12. NURTEN SÜRMEN said:

    İşte bende burdayim ve tesadüf olmadiğini biliyorum bende empat im

  13. Selime Shanti said:

    Her şey tam da olması gerektiği zamanda girer hayatımıza; ne geç, ne erken.. Vakti saati vardır her şeyin. Bir misyonu vardır bu hayatta yaşayan herkesin. Her ne olursa olsun bir amacı vardır yağan yağmurun. Sadece dinle ve kulak ver; sana gelen her şeye. Anla sana söylemeye çalıştıklarını; ikiliklerin hepsi birer yanılsama diye sana fısıldamaya çalıştıklarını..

    Sevgili Serkan, Empat olmanın hafifliğiyle yaşama gülümseyen; gördüklerine, işittiklerine ve dokunduklarına empatiyle kanal olabilen, sevgi penceresinden ufka bakan empat bir dost. Hayat yolculuğunda rastlayabileceğiniz nadir insanlardan biri. İşini severek yapan ve insan odaklı çalışan bir empat dost kendisi.

    Buradan tüm empat dostlarıma seslenmek istiyorum. Yalnız değilsiniz. Empat bilinciyle yaşama kucak açan, empat uyanışını başlatan empat dostlarınız var bu dünyada. Eğer yürekten isterseniz yollar mutlaka kesişir.

    Bu vesileyle Empat Hayat, hayata açılan kapıdan girmeme vesile olduğu için sana teşekkür ederim. Empati yolculuğun açık, empat hayatın aydınlık olsun..

  14. teşekkür ederim, işte buluştuk!

  15. Yoncakb said:

    Siz anlatırken bütün yaşadıklarım geçti gözümün önünden … ‘tuhaf’ olduğunu kabullenmiş birine ‘tuhaf ‘ olmadığını bildirmeniz çok güzel birşey . Artık koca bir topluluğun parçası olduğumu biliyorum .Artık bende buradayım!

  16. Abdullah said:

    Çoğunluğun insan olmayı unuttuğu bir dünyada, siz aslında ideal insan ı tanımlıyorsunuz. Sevgilerle.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s